İstanbul Modern’de Kayıp Cennet isimli bir sergi var. 17. yüzyıl İngiliz şairi John Milton’ın epik şiiri Paradise Lost’a gönderme yaptığını düşünüyorum.Teknolojiyi yoğun şekilde kullanan sergi dünyayı etkleyen önemli ekolojik değişimleri vurguluyor. Hele “Bulutlar” diye Tony Oursler’in bir enstalasyonu var ki sadece onu görmek için bile gitmeye değer. Fotoğraf çekmeye izin olmadığı için aynı sanatçının başka bir bulutunu koyuyorum.
Bugün deneyim kutumda Ramada Plaza Antalya var.
Fırsat sayfalarında masaj dahil yazısını görüp Aralık ayında almıştım. Sırtımdaki kulunçlar hafifleyince unutup bir kenara atmıştım. Haftabaşı hatırlayıp son dakika organizasyonuyla kendimi Antalya’ya attım. Taksici hangi Ramada deyince ilgisizliğimi farkettim. E-maillerimi tarayıp Ramada’nın Plaza olanına geldim. Antalya’nın şerbet gibi havası, otelin biraz kasvetli ama görkemli mimarisi, personelin (istinasız hepsi) güleryüzlü, iyi niyetli, yormayan servisi, (yandaki binaları görmezden gelirsen) pırıl pırıl bir deniz manzarası…
Odam hazırlanana kadar otelin içindeki İtalyan lokantası Verano’da bekliyorum. Penne Arabiata tam kıvamında, lezzeti bol ekmekler ve zeytinyağı…
Şehiriçi bir otel olduğu için yaz aylarında belki hoşunuza gitmez ama haftasonu kaçamaklarında, iş gezilerinde uğrayın derim. Havuz 10 güne açılıyormuş. Konaklamam süresince hizmet böyle devam ederse ben Nisan’da burdayım.
